FAQ
W tej części znajdziesz odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące terapii, diagnozy oraz organizacji spotkań. To dobre miejsce, aby spokojnie sprawdzić, jak pracujemy i czego możesz się spodziewać.
Jaka jest różnica między psychoterapią a konsultacją terapeutyczną?
Konsultacja to pierwsze spotkanie z terapeutą, czasami kilka pierwszych spotkań. Jest to moment, w którym masz szansę poznać terapeutę, a terapeuta Ciebie oraz temat, z którym przychodzisz. W trakcie konsultacji wspólnie określacie cel dalszej pracy oraz kontrakt terapeutyczny. Po ich ustaleniu rozpoczyna się proces psychoterapeutyczny.
Dlaczego niektóre spotkania trwają 40 minut, a inne 90 minut?
Na czas spotkania wpływa kilka czynników:
– czy jest to sesja z dorosłym czy z dzieckiem,
– czy jest to sesja indywidualna, pary czy rodzinna,
– czy jest to pierwsze spotkanie czy kolejne.
W przypadku pracy z dziećmi często najpierw zapraszani są sami rodzice, a pierwsze spotkania bywają dłuższe. Czas trwania zależy także od specyfiki pracy, np. terapia logopedyczna jest dostosowana do możliwości poznawczych dziecka.
Co lepsze po rozstaniu – terapia czy mediacje?
Zarówno terapia, jak i mediacje relacyjne są pomocnymi formami wsparcia po rozstaniu. Terapia jest mniej ustrukturyzowaną formą pracy i daje więcej przestrzeni na tematy wnoszone przez klientów.
Mediacje relacyjne mają jasno określoną strukturę dialogu. Rolą mediatora jest dbanie o tę strukturę, wspieranie wzajemnego słyszenia się stron oraz pomoc w wypracowaniu i spisaniu konkretnych rozwiązań. Mediator nie wnosi własnych treści, skupia się na potrzebach obu stron.
Czy praca z dwoma terapeutami jest lepsza niż z jednym?
Praca w tandemie terapeutycznym jest najczęściej proponowana w terapii par lub rodzinnej. Zapewnia większe poczucie bezpieczeństwa, równowagę oraz sprzyja pracy w sytuacjach konfliktowych i w pracy z systemami rodzinnymi.
Jeśli sytuacja pary lub rodziny na to pozwala, możliwa jest także praca z jednym specjalistą. Formy wsparcia są dobierane indywidualnie.
Rozstaliśmy się i nie chcemy pracować nad związkiem – po co nam terapia?
Jeśli po rozstaniu nadal utrzymujecie relację (np. ze względu na wspólne dzieci), a komunikacja jest źródłem napięć i konfliktów, terapia może pomóc poprawić jej jakość.
Celem takiej pracy jest wypracowanie skutecznych sposobów porozumiewania się oraz przepracowanie trudności, które utrudniają współpracę rodzicielską.
Chcę odwołać wizytę – jak to zrobić?
Skontaktuj się z nami mailowo lub telefonicznie.
Czy lepiej wybrać psychologa kobietę czy mężczyznę?
To kwestia bardzo indywidualna. Dla niektórych osób płeć specjalisty ma znaczenie ze względu na wcześniejsze doświadczenia relacyjne. Inni kierują się zupełnie innymi kryteriami.
Jeśli potrzebujesz wsparcia w podjęciu decyzji, skontaktuj się z nami – pomożemy dobrać odpowiedniego specjalistę.
Kiedy terapia powinna się skończyć, a kiedy warto ją kontynuować?
Decyzja o zakończeniu terapii jest indywidualna i zwykle ustalana wspólnie z terapeutą. Warto wrócić do kontraktu terapeutycznego i sprawdzić, czy cele terapii zostały osiągnięte.
Dobrze jest też otwarcie porozmawiać o końcu terapii – czasem może to być domknięcie procesu, a czasem próba uniknięcia trudnych tematów. Niektóre nurty zakładają określony czas pracy, inne pozostawiają większą elastyczność.
Czy dowiem się, co dzieje się w terapii mojego dziecka?
Terapeutów obowiązuje tajemnica zawodowa. Co kilka tygodni odbywają się spotkania z rodzicem, podczas których omawiany jest przebieg procesu oraz sposoby wspierania dziecka w domu.
Jeśli pojawi się zagrożenie dla zdrowia lub życia dziecka (np. przemoc, myśli samobójcze), terapeuta ma obowiązek poinformować o tym rodzica.
Co lepsze – psycholog czy psychoterapeuta?
Psycholog i psychoterapeuta są równie wartościowymi specjalistami, ale działają w różnych obszarach wsparcia. Wybór zależy od rodzaju trudności i oczekiwań wobec pomocy.
Zataiłem coś przed terapeutą i wstydzę się o tym mówić
Takie sytuacje zdarzają się w terapii. Terapeuta nie ocenia i wspiera w zrozumieniu, dlaczego pojawiła się potrzeba ukrycia czegoś. Może to dotyczyć wstydu, lęku lub poczucia braku bezpieczeństwa.
Warto poruszyć ten temat w terapii – często przynosi to ulgę i pogłębia proces.
Kto sprawdza pracę terapeutów?
Jakość pracy terapeutów jest wspierana przez superwizje, interwizje oraz kodeksy etyczne. Dzięki nim terapeuci rozwijają swoje kompetencje i dbają o dobro klientów.
Co się stanie, jeśli nie polubię terapeuty?
To nie jest problem. Każdy proces terapeutyczny poprzedzają konsultacje, które nie zobowiązują do rozpoczęcia terapii. Jeśli nie poczujesz się dobrze z danym terapeutą, możesz zgłosić to i skorzystać ze wsparcia innej osoby.
Co zrobi terapeuta, jeśli dowie się o przemocy wobec dziecka?
Terapeuta zawsze reaguje i wdraża procedury ochrony dziecka. Celem jest zapewnienie bezpieczeństwa oraz dalsze wsparcie, a nie piętnowanie.
Czy mam czekać w poczekalni, gdy moje dziecko jest u specjalisty?
To zależy od ustaleń ze specjalistą i gotowości dziecka. Nie zawsze jest konieczne pozostawanie w poczekalni, ważne jednak, aby odebrać dziecko punktualnie po zakończeniu spotkania.
Czym różnią się nurty psychoterapeutyczne?
Psychoterapia psychodynamiczna
Opiera się na teoriach Sigmund Freuda i koncentruje się na nieświadomych procesach oraz wpływie doświadczeń z dzieciństwa na obecne trudności.
Psychoterapia behawioralna
Skupia się na modyfikowaniu niepożądanych zachowań i uczeniu nowych, bardziej adaptacyjnych reakcji.
Psychoterapia poznawczo-behawioralna (CBT)
Łączy podejście poznawcze i behawioralne, koncentrując się na zależności między myślami, emocjami i zachowaniem.
Psychoterapia humanistyczna
Akcentuje rozwój osobisty, empatię i bezwarunkową akceptację, inspirowana m.in. podejściem Carl Rogersa.
Psychoterapia systemowa
Skupia się na relacjach i dynamice w rodzinie lub grupie, traktując trudności jako element funkcjonowania całego systemu.
Psychoterapia Gestalt
Koncentruje się na teraźniejszym doświadczeniu, świadomości emocji i potrzeb oraz odpowiedzialności za własne wybory.